Kiedyś dziecko wychodziło z domu i słyszało: „Idź się pobawić. Wróć na kolację.” Dzisiaj słyszy: „Masz angielski o 16:00, potem trening, o 18:30 zajęcia sensoryczne, a w sobotę trening komunikacji.” I jakoś tak między jednym a drugim pokoleniem doszliśmy do wniosku, że dzieciństwo wymaga certyfikowanego programu rozwojowego.

Dorośli często wyobrażają sobie wakacje zagraniczne jako spełnienie marzeń: słońce, nowe miejsca, odpoczynek i wspólne rodzinne chwile. Tymczasem wielu rodziców przeżywa zaskoczenie, gdy ich dziecko reaguje na informację o wyjeździe obojętnością, niepokojem, a nawet płaczem. „Przecież jedziemy do Włoch!”, „Będziesz nad morzem!”, „Inne dzieci by się cieszyły!” - słyszy dziecko, które wcale nie odczuwa ekscytacji.

Święta są często przedstawiane jako czas bliskości, ciepła i radości. Dla wielu dzieci są jednak również okresem intensywnego przekraczania ich granic – emocjonalnych, fizycznych i psychicznych. Dzieje się to zazwyczaj nie ze złej woli, lecz z powodu utrwalonych norm kulturowych, przekonań o „dobrym wychowaniu” oraz braku świadomości, że dziecko jest pełnoprawną osobą z własnymi potrzebami i granicami.

Wielu rodziców traktuje kolonie i obozy jako sposób na zapewnienie dzieciom wakacyjnej rozrywki i opieki, gdy sami nie mogą wziąć urlopu. Jednak z psychologicznego punktu widzenia te wyjazdy mają o wiele głębsze znaczenie. Dla wielu dzieci to pierwsza okazja do życia z dala od domu, próby samodzielności i budowania relacji w zupełnie nowym środowisku.

Dzieci i młodzież od zawsze musiały mierzyć się z różnymi trudnościami, zarówno emocjonalnymi, poznawczymi, jak i społecznymi. Współcześnie najbardziej podkreśla się takie problemy jak depresja, lęki, uzależnienia (w tym od telefonów i mediów społecznościowych, gier komputerowych itp.), przemoc i cyberprzemoc, trudności w relacjach rówieśniczych i wiele innych. Niektóre są problemem samym w sobie, inne wynikają z nieprawidłowości występujących w środowisku, w którym żyje dzie

Narodziny dziecka są wielką rewolucją w życiu całej rodziny. Zazwyczaj najbardziej obciążone nową sytuacją są matki, na których spoczywa główna odpowiedzialność za dbanie o Maleństwo, dostrajanie się do jego potrzeb, nieprzespane noce. Przytłoczone nadmiarem obowiązków, wielką miłością i odpowiedzialnością, czasem same przed sobą nie potrafią przyznać, że nowa sytuacja, choć piękna i wyczekana, jest po prostu trudna. Depresja poporodowa Czy to już depresja poporodowa, czy jes

Coraz częściej trafiają do mojego gabinetu młodzi ludzie z poważnymi i złożonymi zaburzeniami emocjonalnymi, w postaci depresji z towarzyszącymi objawami samookaleczania, zaburzeniami odżywiania i/albo myślami i próbami samobójczymi. Terapią obejmowane są również coraz młodsze dzieci z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi czy objawami lękowo-nerwicowymi. Terapeuci rodzinni zauważyli, że bardzo często osoba przychodząca lub zgłaszana na terapię przez rodzinę, ma objawy, które

Każda z kobiet, każdego dnia, buduje swój model macierzyństwa. Dla niektórych inspiracją są relacje z mamą - jej sposób wychowania, głoszone wartości i wyznaczniki miłości. Inne natomiast, na lata dzieciństwa, spędzone u boku mamy, patrzą tylko po to, by nie być takie, jak ona. RODZAJE LĘKÓW PRZED MACIERZYŃSTWEM Niewątpliwie każda kobieta mierzy się z różnymi lękami, zanim w ogóle zdecyduje się na ciążę i macierzyństwo. Decyzja ta wymusza pewne refleksje na temat dalszego życ

Relacja matki i córki to wyjątkowy rodzaj więzi. Obie są ze sobą blisko, kochają się, wspierają, ale także silnie rywalizują ze sobą.