PSYCHOTERAPIA MŁODZIEŻY W WARSZAWIE

 

 

 

PSYCHOTERAPIA MŁODZIEŻY – na czym polega

​

Psychoterapia młodzieży w Warszawie jest formą specjalistycznego wsparcia dla nastolatków, którzy doświadczają trudności emocjonalnych, problemów w relacjach, silnego lęku, obniżonego nastroju, problemów z samooceną lub innych trudności wpływających na ich codzienne funkcjonowanie.

W Centrum Perspektywa prowadzimy psychoterapię młodzieży w wieku 11–18 lat. W proces terapeutyczny, w odpowiednim zakresie, zaangażowani są również rodzice. To oni jako pierwsi zapraszani są do gabinetu psychoterapeuty, by terapeuta mógł poznać ich punkt widzenia, a dopiero potem zapraszany jest nastolatek, by terapeuta mógł poznać jego sposób patrzenia na zgłaszany kłopot.

 

Owe konsultacje mają na celu nazwanie problemu i wybranie, jaka forma leczenia będzie najbardziej adekwatna dla nastolatka: indywidualna, grupowa, czy może rodzinna. Czasami też terapeuta w trakcie konsultacji może wskazywać na inne niż psychoterapia formy pomocy.

​​

Psychoterapia młodzieży przypomina rozmowę, w której nastolatek dzieli się swoimi przeżyciami i z pomocą terapeuty stara się zrozumieć towarzyszące mu uczucia i myśli. Wiek nastoletni wiąże się z powolnym usamodzielnianiem się młodej osoby i przekłada się na mniejsze włączanie Rodziców nastolatka w terapię. Rodzice są informowani o ogólnym postępie w terapii, ale psychoterapeuta nie ujawnia dokładnych szczegółów rozmowy (chyba że istnieje zagrożenie zdrowia lub życia dziecka). Służy to temu, by nastolatek miał swobodę w przyglądaniu się swoim uczuciom, bez obawy o zranienie/zasmucenie rodziców. Cel w terapii również określany jest przez nastolatka, bo dzięki temu możliwe jest pojawienie się motywacji do pracy.

​​

​

Jak wygląda psychoterapia nastolatka w wieku 11–18 lat?

 

Można założyć, że każda sytuacja, która budzi wątpliwość Rodziców, Nauczycieli, czy innych Opiekunów może być skonsultowana z Psychoterapeutą młodzieży. Specjalista może w takim przypadku rozwiać wątpliwości Dorosłych, pomóc je zrozumieć albo jeżeli to konieczne, zaproponować najlepszą pomoc. Wychowywanie dziecka zwykle wiąże się z wieloma wątpliwościami. Niejednokrotnie Rodzice niepokoją się obserwując pewne zachowania swoich Dzieci, nie wiedząc, że istnieje grupa zachowań adekwatnych dla danego wieku rozwojowego. Są to np. wybuchy złości, chwiejność nastroju. Jeśli jakieś zachowanie trwa dłużej i w znacznym stopniu zaburza codzienne funkcjonowanie Nastolatka i jego rodziny, warto rozważyć konsultację z Psychoterapeutą młodzieży, by zastanowić się nad możliwymi rozwiązaniami.

Czasami zdarza się, że cała rodzina potrzebuje wsparcia, by nauczyć się zdrowej komunikacji oraz ustalania jasnych zasad i przestrzegania wzajemnych granic.

​

Psychoterapia młodzieży jest zwykle procesem rozciągniętym w czasie, może być też wzbogacona konsultacjami rodzinnymi, czy terapią własną rodziców. Spotkania odbywają się zwykle raz w tygodniu zawsze z tym samym Terapeutą. Regularność spotkań ma ogromne znaczenie, ponieważ tylko dzięki stałości może zbudować się relacja między Psychoterapeutą a Nastolatkiem, aby mogło mówić o swoich trudnościach. Psychoterapeuta nie zastępuje rodzica, jest jedynie osobą, która ze względu na swoją neutralność pomaga dziecku zrozumieć i przepracować trudne myśli i uczucia.

​

Nastolatek potrzebuje bezpiecznej przestrzeni, w której może swobodnie mówić o swoich emocjach, relacjach i trudnościach. Dlatego psychoterapeuta nie przekazuje rodzicom szczegółów rozmów. Rodzice mogą natomiast otrzymywać informacje dotyczące ogólnego funkcjonowania i postępów nastolatka. Jeżeli pojawia się zagrożenie zdrowia lub życia, zasady poufności mogą ulec ograniczeniu ze względu na bezpieczeństwo młodej osoby.

​​

​

Kiedy warto zgłosić nastolatka do psychoterapeuty?

​

Na psychoterapię młodzieży warto się zgłosić, gdy:
• ktoś stosuje wobec Dziecka przemoc fizyczną lub psychiczną (również osoby z najbliższej rodziny,   

  Rodzice, Nauczyciele)
• nie potrafi dogadać się z rówieśnikami, ma problemy z nawiązywaniem relacji
• ma trudności w kontaktach z opiekunami, rodzicami lub innymi członkami rodziny
• odczuwa nieadekwatnie silne, negatywne emocje (lęk, smutek, złość, wstyd, poczucie winy)
• czuje się osamotniony i brakuje mu motywacji do zabawy/nauki
• potrzebuje wsparcia lub porady

• ma objawy psychosomatyczne

• ma niskie poczucie własnej wartości

• straciło niedawno kogoś bliskiego

 

 

Z jakimi trudnościami może pracować psychoterapeuta młodzieży?

Psychoterapia może być formą pomocy nastolatkom doświadczającym m.in.:

• ADHD

• depresja

• zaburzenia obsesyjno-kompulsywne oraz lękowe

• zaburzenia odżywiania

• samookaleczanie

• agresja wobec innych

• traumatyczne przeżycia

• lęk społeczny

• obniżony nastrój,

• izolowanie się,

• problemy z samooceną,

• presja szkolna,

• trudności związane z dorastaniem,

• konflikty rodzinne,

• problemy w relacjach,

• zachowania autoagresywne

​

Czy nastolatek musi chcieć rozpocząć psychoterapię?

 

Zaangażowanie nastolatka ma duże znaczenie dla powodzenia procesu terapeutycznego. Warto więc rozmawiać z nim o powodach konsultacji i jego obawach, zamiast przedstawiać terapię jako karę lub obowiązek. Pierwsze spotkania mogą pomóc nastolatkowi lepiej zrozumieć, czym jest psychoterapia i zdecydować, czy chce podjąć współpracę.

​​

​

Psychoterapia młodzieży w Warszawie – Bielany i Żoliborz

​

​W Centrum Perspektywa prowadzimy psychoterapię młodzieży w Warszawie dla nastolatków w wieku 11–18 lat. Z naszej pomocy korzystają rodziny z Bielan, Żoliborza i innych dzielnic Warszawy. Gabinet przy ul. Gdańskiej 45a znajduje się w pobliżu stacji metra Słodowiec.

​​

​

​Najczęściej zadawane pytania

​

Czy pierwsza konsultacja odbywa się z rodzicem?

Tak. Pierwsze spotkanie odbywa się zazwyczaj z rodzicem lub rodzicami, aby psychoterapeuta mógł poznać sytuację nastolatka, jego rozwój oraz trudności, z którymi się mierzy.

​

Czy rodzic uczestniczy w psychoterapii nastolatka?

Psychoterapia nastolatka odbywa się zazwyczaj bez obecności rodzica. Rodzice pozostają jednak ważną częścią procesu i w zależności od potrzeb uczestniczą w konsultacjach z psychoterapeutą.

​

Czy nastolatek musi chcieć rozpocząć terapię?

Zaangażowanie nastolatka jest bardzo ważne dla procesu terapeutycznego. Warto rozmawiać z nim o powodach konsultacji i jego obawach, zamiast traktować terapię jako karę lub obowiązek.

​

Czy psychoterapeuta mówi rodzicom, o czym rozmawia z nastolatkiem?

Psychoterapeuta szanuje prywatność nastolatka i nie przekazuje rodzicom szczegółów rozmów. Rodzice mogą otrzymywać informacje dotyczące ogólnego funkcjonowania i postępów. W sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia zasady poufności mogą zostać ograniczone ze względów bezpieczeństwa.

​

Jak często odbywają się spotkania?

Psychoterapia młodzieży odbywa się najczęściej raz w tygodniu, w stałym terminie i z tym samym psychoterapeutą. Częstotliwość może być dostosowana do potrzeb nastolatka.

​

Jak długo trwa psychoterapia młodzieży?

Długość psychoterapii zależy od rodzaju i nasilenia trudności, sytuacji nastolatka oraz celów terapii. Nie ma jednego określonego czasu trwania procesu terapeutycznego.

​

Kiedy warto zgłosić nastolatka do psychoterapeuty?

Warto rozważyć konsultację, gdy trudności emocjonalne, problemy w relacjach, obniżony nastrój, lęk, wycofanie lub inne niepokojące zachowania utrzymują się i wpływają na codzienne funkcjonowanie nastolatka.

​

Czy psychoterapia może pomóc nastolatkowi z ADHD?

Tak. Psychoterapia może pomóc nastolatkowi lepiej radzić sobie z emocjami, relacjami, samooceną oraz trudnościami, które mogą towarzyszyć ADHD.

​

Czy psychoterapia może pomóc przy depresji lub stanach lękowych?

Tak. Psychoterapia może być formą pomocy nastolatkom doświadczającym obniżonego nastroju, depresji, stanów lękowych i innych trudności emocjonalnych. W niektórych sytuacjach potrzebna może być również konsultacja psychiatryczna.

​

Czy możliwa jest terapia rodzinna, jeśli trudności dotyczą całej rodziny?

Tak. Jeśli trudności nastolatka są silnie związane z relacjami i funkcjonowaniem całej rodziny, psychoterapeuta może zaproponować konsultację rodzinną lub inną formę pracy obejmującą również rodziców.

​

​

​

​

​

 

​​​​​

​