PSYCHOTERAPIA UZALEŻNIEŃ MŁODZIEŻY

W WARSZAWIE

 

Uzależnienie u nastolatka może wyglądać inaczej niż u osoby dorosłej. Często pierwszym sygnałem nie jest samo zachowanie, ale jego wpływ na naukę, sen, relacje z rodziną i rówieśnikami oraz codzienne funkcjonowanie.

W przypadku młodzieży szczególnie często pojawiają się problemy związane z nadmiernym korzystaniem z internetu, telefonu, gier komputerowych i mediów społecznościowych. Nastolatek może również mieć trudności związane z alkoholem, narkotykami lub innymi substancjami.

W Centrum Perspektywa prowadzimy pomoc psychologiczną i psychoterapeutyczną dla młodzieży doświadczającej problemowych zachowań i uzależnień.

​

Uzależnienia behawioralne młodzieży

 

Uzależnienia behawioralne dotyczą zachowań, które mogą stopniowo przejmować coraz większą część życia młodej osoby.

​

W przypadku nastolatków problem może dotyczyć między innymi:

• gier komputerowych i internetowych,

• korzystania z internetu,

• telefonu i mediów społecznościowych,

• kompulsywnego korzystania z określonych treści online,

• hazardu,

• innych zachowań o charakterze nałogowym.

 

Samo częste korzystanie z telefonu, granie w gry czy używanie mediów społecznościowych nie oznacza jeszcze uzależnienia. Ważne jest to, czy zachowanie prowadzi do utraty kontroli i wyraźnie wpływa na funkcjonowanie nastolatka.

​

​

Kiedy korzystanie z telefonu lub internetu staje się problemem?

 

Rodzic może zacząć się niepokoić, gdy zauważa, że nastolatek:

• spędza coraz więcej czasu online,

• ma trudność z przerwaniem grania lub korzystania z telefonu,

• reaguje silną złością lub napięciem na próby ograniczenia korzystania,

• zaniedbuje naukę, obowiązki lub relacje,

• regularnie korzysta z telefonu lub internetu kosztem snu,

• traci zainteresowanie wcześniejszymi aktywnościami,

• ukrywa rzeczywisty czas spędzany online,

• korzysta z internetu lub gier przede wszystkim po to, aby uciec od trudnych emocji,

• mimo negatywnych konsekwencji nie potrafi ograniczyć danego zachowania.

 

Pojedynczy sygnał nie musi oznaczać uzależnienia. Jeżeli jednak problem utrzymuje się i wpływa na wiele obszarów życia, warto skonsultować sytuację ze specjalistą.

​

Uzależnienie od gier komputerowych

 

Gry mogą być ważną częścią życia nastolatka, sposobem spędzania czasu i kontaktu z rówieśnikami. Problem pojawia się wtedy, gdy granie zaczyna dominować nad innymi aktywnościami i trudno jest je kontrolować.

 

Niepokój mogą budzić między innymi:

• bardzo długi czas spędzany na graniu,

• rezygnowanie ze snu, nauki lub spotkań z innymi osobami,

• silne emocje przy próbie zakończenia gry,

• wielokrotne nieudane próby ograniczenia grania,

• granie mimo problemów, które z tego wynikają.

 

W terapii można przyglądać się nie tylko samemu graniu, ale również temu, jaką funkcję pełni ono w życiu nastolatka.

​

​

Telefon, media społecznościowe i internet

 

Telefon może pełnić wiele funkcji: służyć do kontaktu z rówieśnikami, nauki, rozrywki i odpoczynku.

Problem zaczyna się wtedy, gdy korzystanie z urządzenia staje się trudne do kontrolowania i odbywa się kosztem innych ważnych obszarów życia.

Warto przyjrzeć się między innymi temu, czy nastolatek korzysta z telefonu przede wszystkim dla przyjemności, kontaktu z innymi, czy również po to, aby zmniejszyć napięcie, nudę, samotność albo trudne emocje.

​

​

Uzależnienia od alkoholu i innych substancji

 

Problemy związane z uzależnieniem młodzieży nie dotyczą wyłącznie zachowań związanych z internetem.

Nastolatki mogą również eksperymentować z alkoholem, narkotykami, lekami lub innymi substancjami psychoaktywnymi.

Szczególnego znaczenia nabiera sytuacja, w której używanie substancji zaczyna wpływać na naukę, relacje, zdrowie, zachowanie lub bezpieczeństwo młodej osoby.

Jeżeli rodzic podejrzewa, że nastolatek regularnie używa substancji psychoaktywnych, warto skonsultować sytuację ze specjalistą. W zależności od problemu potrzebna może być pomoc psychoterapeutyczna, psychologiczna lub lekarska.

​

​

Jak wygląda terapia uzależnień młodzieży?

 

Pierwsze spotkanie może obejmować rozmowę z rodzicem lub opiekunem oraz spotkanie z nastolatkiem. Dokładny sposób rozpoczęcia terapii zależy od wieku młodej osoby, sytuacji i rodzaju problemu.

W terapii ważne jest stworzenie przestrzeni, w której nastolatek może mówić o swoich doświadczeniach bez poczucia, że każda rozmowa służy jego kontroli lub karaniu.

​

Praca terapeutyczna może obejmować między innymi:

• rozpoznawanie problemowego zachowania,

• zwiększanie świadomości konsekwencji,

• pracę z emocjami,

• radzenie sobie z napięciem i stresem,

• rozwijanie innych sposobów spędzania czasu,

• pracę nad relacjami,

• wzmacnianie umiejętności samoregulacji,

• stopniowe wprowadzanie zmian w codziennym funkcjonowaniu.

​

​

Jaka jest rola rodzica?

 

Rodzic jest ważną częścią procesu pomocy nastolatkowi, ale terapia nie powinna sprowadzać się wyłącznie do kontrolowania dziecka.

Rodzic może potrzebować wsparcia w ustalaniu granic, reagowaniu na trudne zachowania oraz rozumieniu tego, co dzieje się z młodą osobą.

W zależności od sytuacji psychoterapeuta może zalecić również konsultacje z rodzicem lub pracę obejmującą relację rodzic–nastolatek.

​

​

Czy rodzic uczestniczy w terapii nastolatka?

 

To zależy od wieku nastolatka, rodzaju problemu oraz ustaleń z terapeutą.

Część informacji pozostaje przestrzenią nastolatka i jest potrzebna do zbudowania bezpiecznej relacji terapeutycznej. Jednocześnie terapeuta może kontaktować się z rodzicem i przekazywać informacje dotyczące organizacji terapii, bezpieczeństwa oraz sposobu wspierania dziecka.

Szczegółowe zasady współpracy są omawiane na początku terapii.

​

​

Czy trzeba zabrać nastolatkowi telefon?

 

Nie ma jednej zasady odpowiedniej dla wszystkich rodzin.

Całkowity zakaz korzystania z telefonu może być trudny do utrzymania i nie zawsze rozwiązuje przyczynę problemu. Ważniejsze może być ustalenie, jaką funkcję pełni korzystanie z telefonu lub internetu i jakie zmiany są potrzebne w codziennym funkcjonowaniu.

Podczas konsultacji można omówić konkretne zachowania nastolatka oraz sposoby reagowania.

​

​

Ile trwa terapia uzależnień młodzieży?

 

Nie ma jednej określonej długości terapii. Czas pracy zależy między innymi od rodzaju problemu, jego nasilenia, wieku nastolatka, sytuacji rodzinnej oraz celów terapii.

Częstotliwość spotkań jest ustalana indywidualnie.

​

​

Psychoterapia uzależnień młodzieży w Warszawie – Bielany i Żoliborz

 

Centrum Perspektywa mieści się przy ul. Gdańskiej 45a w Warszawie, w pobliżu stacji Metro Słodowiec. Prowadzimy również psychoterapię młodzieży w innych lokalizacjach Centrum.

W zależności od sytuacji i ustaleń ze specjalistą możliwe są również konsultacje online.

​

​

Najczęściej zadawane pytania

 

Czy częste granie oznacza uzależnienie?

Nie. Sam czas spędzany na graniu nie wystarcza, aby stwierdzić uzależnienie. Ważne jest między innymi to, czy nastolatek traci kontrolę nad graniem i czy wpływa ono negatywnie na jego codzienne funkcjonowanie.

​

Czy uzależnienie od telefonu jest uzależnieniem behawioralnym?

Problematyczne korzystanie z telefonu może mieć charakter nałogowy, ale nie każde intensywne korzystanie z telefonu oznacza uzależnienie. Podczas konsultacji można ocenić, jak dane zachowanie wpływa na funkcjonowanie nastolatka.

​

Czy terapia dotyczy tylko uzależnień od internetu i gier?

Nie. Pomoc może dotyczyć również problemów związanych z alkoholem, narkotykami i innymi substancjami psychoaktywnymi oraz innych zachowań nałogowych.

​

Czy nastolatek musi sam chcieć rozpocząć terapię?

Motywacja młodej osoby ma znaczenie dla procesu terapii, ale sama niechęć na początku nie oznacza, że konsultacja nie ma sensu. Warto najpierw porozmawiać ze specjalistą o sytuacji i możliwościach pomocy.

​

Czy rodzic może przyjść sam bez nastolatka?

W wielu sytuacjach konsultacja rodzica może być dobrym pierwszym krokiem. Pozwala omówić obserwowane zachowania i zastanowić się, jak najlepiej zaproponować młodej osobie pomoc.

​

Czy terapia może odbywać się online?

W zależności od wieku nastolatka, problemu i ustaleń ze specjalistą możliwe są również spotkania online.

​

Jak reagować, gdy nastolatek odmawia terapii?

Warto unikać przedstawiania terapii jako kary za złe zachowanie. Pomocne może być spokojne wyjaśnienie, czego dotyczy konsultacja i dlaczego rodzic się niepokoi. Jeśli sytuacja jest trudna, rodzic może najpierw skonsultować się ze specjalistą samodzielnie.

​

Umów konsultację

Jeśli niepokoi Cię sposób, w jaki nastolatek korzysta z telefonu, internetu, gier lub innych zachowań, albo podejrzewasz problem związany z używkami, warto skonsultować sytuację.

Pierwsza konsultacja pozwala lepiej zrozumieć problem i ustalić, jaka forma pomocy będzie odpowiednia dla młodej osoby i jej rodziny.